X
تبلیغات
معماری - کلیات معماری سبز
memari
مصالح سبز • از استفادة آن دسته از مواد شیمیایی که اُزن را از بین میبرند در تجهیزات مکانیکی و عایقها اجتناب کنید. • از مصالح ساختمانی بدست آمده از محل استفاده کنید. حمل و نقل حائز اهمیت است هم در انرژی مصرفی و هم در آلودگی عمومی. • از مصالح ساختمانی زائد یا فرآوردههایی که از مواد قابل برگشت به چرخه طبیعت بدست آمدهاند از قبیل عایق سلولز، هوموسوت، تخته چندلا، آجر فرش کف ساخته شده از شیشه زمینی و پلاستیک بازیافتی به شکل الوار و کفپوش استفاده کنید. • فرآوردههای چوبی معتبر را جستجو کنید. از الوار منحصراً ضمانتشده و بدست آمده از جنگلهای کنترل شده استفاده کنید. • از موادی که با گاز خود آلودهکننده هستند اجتناب کنید: حلال پایه رنگ و روغن، چسبها، قالی، براده چوب و بسیاری از دیگر مصالح و فرآوردههای ساختمانی، فرمالدئید و ترکیبات فرار ارگانیک VOC آزاد میکنند. تأسیسات سبز • از چراغهای روشنائی و وسایل با کارآیی بالا استفاده کنید. لامپ فلورسنت از نظر زیبایی شناختی پیشرفته است و ارزانتر از نور سفید. در صورت استفاده از انرژی معمول خورشیدی از دیگهای سایز کوچک استفاده کنید. • از تأسیسات آب کفا استفاده کنید. دستشوییهای آب نگهدار، دوشهای حمام و هوادهندههای شیر آب نه تنها مصرف آب را کاهش میدهند بلکه بار سیستم سپتیک یا عملکرد دستگاه فاضلاب را نیز کم میکنند. استقرار تجهیزات به طور متمرکز هزینه آب گرم را کاهش میدهد. مصادیق پایداری معماری و معماری سبز در پروژه استفاده از انرژی های طبیعی در مصرف روزمره استفاده از ضایعات و خصوصا استفاده از پساب در تولید آب مورد نیاز برای آبیاری فضای سبز به کارگیری شیوه های مناسب برای تقلیل انرژی هدر رفته و یا کنترل آن و بهینه سازی مصرف انرژی استفاده از مصالح قابل بازیافت غیر شیمیایی و مصالحی که با سلامت انسان در تعارض نمی باشد. طراحی و ساخت و ساز با مصالح نزدیک به طبیعت جلوگیری از اثرات منفی ساختمان و محصولات آن بر محیط استفاده از گیاهان طبیعی به عنوان الهام دهنده طراحی زنده در مشاعات اجتناب از صدمه رساندن به وضعیت اراضی به منظور استحصال سود بیشتر دستیابی به بیشترین کیفیت زندگی در سایه اتکا به محیط زیست نحوه استفاده از زمین توجه به شخصیت اکولوژی منطقه توجه به خواص اقلیمی منطقه توجه خاص به اثر نور و هوا در طراحی کل مجموعه و چیدمان فضاهای عمومی و اختصاصی توجه به تحرک و زندگی در محیط باز نگاهی به کاربرد معماری سبز در زندگی شهری معماری سبز را بیشتر با اصطلاح «معماری پایدار» می شناسیم؛ اصطلاحی کلان که به شرح تکنیک هایی در طراحی معماری می پردازد که همسو با نگرش های زیست محیطی بوده و با ایده احترام به طبیعت شکل گرفته است. معماری سبز، در حقیقت روند تازه یی نیست؛ چرا که در بسیاری از تمدن های باستانی و معماری های سنتی از جمله معماری سنتی ایران به صورتی بنیادین وجود داشته است. همچنین نمونه بارز و سیستماتیک آن را می توان در «علم فنگشویی» یا همان «هنر چیدمان چینی» دید. امروزه در پی پیامدهای منفی جهان صنعتی، نظیر آلودگی روزافزون هوا و محیط زیست، کاهش منابع طبیعی و بحران انرژی، حفظ و پاسداری از منابع طبیعی جهان به یکی از مهم ترین دغدغه های انسان عصر حاضر تبدیل شده است. اما معماری سبز با جست و جوی راهی برای به حداقل رساندن اثرات منفی ساختمان ها بر محیط زیست در حقیقت تلاشی است برای هم آوایی و همسویی با طبیعت از طریق افزایش کارایی و بهینه سازی در مصرف مصالح، انرژی و گسترش فضا. بدین ترتیب در معماری سبز به جای دشمنی با طبیعت، انرژی های آن را مهار کرده و به بهترین شکل در ساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرد. دستیابی به چنین هدفی با اندک نگرشی ممکن می شود. به عنوان مثال در یک ساختمان سبز و همراه با طبیعت از مواد و مصالحی استفاده می شود که برای طبیعت زیان نداشته و نه تنها آن را آلوده نمی کند، بلکه قابل برگشت به چرخه طبیعت است. ساختمانی که با استفاده از مصالح پیرامون خود و در عین حال به گونه یی مستحکم بنا شده باشد، خود جزیی از طبیعت می شود. در استقرار چنین ساختمانی، فراهم کردن دسترسی آسان به حمل و نقل عمومی و از جمله دوچرخه و پیاده رو مناسب مدنظر قرار می گیرد؛ چرا که بدین ترتیب استفاده از اتومبیل به حداقل خواهد رسید. همچنین جهت یابی ساختمان با توجه به جهت بهینه تابش خورشید و با هدف حداکثر استفاده از نور طبیعی و کسب انرژی رایگان (به عنوان مثال تجهیز بنا با آبگرمکن خورشیدی و مولد برق نوری) است. ولیکن آنچه در این گونه ساختمان ها به خصوص دارای اهمیت است فراهم کردن راه و امکانی برای ورود طبیعت به بنا است که می تواند مثلاً با ایجاد برش هایی در حجم و پر کردن آن با فضای سبز انجام شود. این راهکارها اگرچه در دید نخست با اندیشه های حاکم «بساز بفروشی» امروز جامعه ما در تقابل است ولیکن در نهایت، اقتصادی ترین شیوه معماری است. فراموش نکنیم طراحی ساختمان های سبز به صورت منفرد و تک به تک اگرچه خوب است ولیکن کارساز نیست و باید همزمان با یک طراحی شهری سبز انجام شود؛ چرا که طبیعت متشکل از لکه های سبز جدا از هم نیست بلکه پوشش سبز گسترده یی است که باید شهر را در بر بگیرد. امروزه در دنیا تلاش های زیادی در این راستا صورت گرفته است. از اختصاص جوایز ارزنده به ساختمان های سبز گرفته تا سرمایه گذاری روی طرح هایی که بعضاً برخی از آنها پروژه هایی عظیم و شگفت انگیزند. از آن جمله می توان به طرح شهر «دونگتان» در چین اشاره کرد. هدف این پروژه دستیابی به حداقل آسیب ممکن به محیط زیست است. شرکت آروپ طراح این پروژه، آن را «نخستین شهر پایدار» نامیده است که با وسعت ۱۴۸۲ جریب و برای سکونت ۵۰۰ هزار نفر در نزدیکی شانگهای، در دهانه رود یانگ تسه ساخته خواهد شد. مرحله اول این پروژه برای سکونت ۸۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۰ میلادی به پایان خواهد رسید. در این شهر از انرژی قابل تجدید استفاده خواهد شد. بیشتر خیابان های آن نه فقط مسیر عبور، که راه های خدماتی خواهند بود که در آنها می توان پیاده روی و دوچرخه سواری کرد و انرژی ساختمان ها از طریق توربین های بادی، پانل های نوری و بازیافت تامین می شود. یکی دیگر از پروژه ها در معماری سبز، نخستین شهر بدون کربن و ضایعات در «ابوظبی» است که توسط دفتر معماری «فاستر و همکاران» طراحی خواهد شد. شهر ۱۴۸۳ جریبی «مصدر» با الهام از طرح شهرهای عربی محصور در میان دیوارها است ولی دیوارهای سنگی و گلی آن با ورقه های «فتوولتاییک» با ظرفیت تولید ۱۳۰ مگاوات برق پوشیده خواهد شد. با مهار انرژی خورشید و به کارگیری عناصر ساختمانی مقاوم در برابر حرارت همچون سایبان اضافی و سرمایش کف، این پروژه عظیم با احتیاط به قلمرو بیابان پا خواهد گذاشت. در زمین های پیرامون شهر که ۲۰ مایل با مرکز ابوظبی فاصله دارد، نیروگاه های فتوولتاییک و بادی، مراکز تحقیقی و مزارعی قرار میگیرند که سوخت کارخانه های شهر را فراهم میکنند. این مزارع به کاهش ضایعات هم کمک میکنند زیرا با جذب کربن، گازهای حاصل از کارخانجات را متعادل کرده و با پساب تصفیه خانه های آب شهر آبیاری خواهند شد. دانشگاه این شهر قرار است در سال ۲۰۰۹ میلادی افتتاح شود. در اینجا هدف آن نیست که در برابر عظمت چنین پروژه هایی دچار حیرت و نا امیدی شویم. کافی است آگاه باشیم که تا امروز با غفلت و بی توجهی چگونه وضعیتی خطرناک برای سرمایه های طبیعی سرزمینمان به وجود آورده ایم و از پیشرفت های جهانی باز مانده ایم. لازم است هر چه زودتر این روند را متوقف کنیم. کاهش مصرف سوخت های فسیلی با تکنیک های ساختمانی موجود و بدون هزینه های گزاف و تنها با به کارگیری طراحی مناسب نیز ممکن است. سبز بیندیشیم. بام سبز یک بام سبز، بامی است که مقدار یا تمامی آن با پوشش گیاهی و خاک، یا با محیط کشت روینده، پوشانده می شود. لفظ بام سبز همچنین می تواند برای بامهایی که مفاهیم “معماری سبز” را مد نظر قرار می دهند، نظیر پانلهای خورشیدی و یا صفحات فتوولتائیک، بکار رود. تاریخچه کاربرد بامهای سبز بامهای سبز مدرن که از سیستم لایه های پیش ساخته تشکیل می شوند، بالنسبه پدیده ای نو می باشند. این نوع بامها در دهه ۱۹۶۰ در آلمان توسعه و به بسیاری از کشورهای اروپا گسترش یافتند. بر اساس برآوردهای موجود، امروزه حدود ۱۰ درصد از کل بامهای آلمان، بام سبز می باشند. ایلات متحده نیز بامهای سبز قابل توجهی دارد، اما تعداد آنها به اندازه اروپا نیست. مزایای بامهای سبز • تامین فضایی سازگار و مطبوع برای کاربران ساختمان – به دلیل قراردادن حیاط و پاسیو • امکان پرورش میوه جات، سبزیجات و گلها • کاهش بار گرمایش (با افزودن توده و لایه عایق حرارتی) و سرمایش بنا (از طریق سرمایش تبخیری) – بویژه اگر بصورت شیشه ای بوده و بعنوان گلخانه و یا سیستم گرمایش غیرفعال خورشیدی عمل نماید. بر اساس پژوهشی که در سال ۲۰۰۵ توسط Brad Bass از دانشگاه تورنتو انجام یافت، نشان داده شد که بامهای سبز می توانند اتلاف گرمایش و مصرف انرژی را در زمستان به مقدار قابل توجهی کاهش دهند. • کاهش اثرات گرمایش و تغییرات آب و هوایی شهری • افزایش محدوده زندگی (بامهای سبز می توانند بعنوان فضای تفریح، استراحت مورد استفاده قرارگیرند.) • کاهش سیلاب • تصفیه هوا و کاهش دیاکسیدکربن هوا • کاهش و تعدیل شدت صداهایی که تا dB 18 وارد ساختمان می شود و از آن خارج می شود به میزان dB3 یا بیشتر ا • فزایش زیستگاه جانداران در مناطق مسکونی • بهبود مناظر اطراف ساختمان با فراهم کردن یک فضای سبز زیبا • بالا بردن طول عمر غشای بام (دو یا سه بار بیشتر) با محافظت از آن در برابر اشعات UV مضر و صدمات آب و هوایی • افزایش ارزش ملک معایب بامهای سبز برخی پیامدهای منفی استفاده از بامهای سبز به شرح زیر است: • نیاز به تقویت سازه بامهای موجود برای استقرار بام سبز و وجود این حقیقت که اغلب این بامها برای حضور انسان طراحی نمی شوند. • در برخی موارد، تطبیق طراحی این بامها با شرایط اقلیمی منطقه کاری دشوار است. • بامهای سبز همچنین نیازمند معیارهای سازه ای قابل قبول می باشند. بسیاری از بامهای موجود، بدلیل بار وزن ملزومات خاک و گیاهان برای دارابودن بام سبز مناسب نیستند. (در این بین یک دال بتنی در تبدیل به بام سبز بسیار کاراتر از دالهای چوبی یا فلزی است). تحلیل پارک Diagonal Mar در اینجا به بررسی نمونه موردی از طراحی توسعه پایدار و معماری سبز می پردازیم. Diagonal Mar Park پارکی است که در سپتامبر ۲۰۰۲ شروع به کار کرد و بر پایه اصول معماری سبز است. در اینجا سعی براین است که به این نتیجه برسیم که آیا اصول معماری سبز در این پارک به خوبی اجرا شده و اگر اجرا شده در چه مواردی استفاده شده و آیا این پارک سازگار با فرهنگ و محیطی که مردم در آن زندگی می کنند طراحی شده یا خیر دلایل شکل گیری پارک به دلیل برگزار شدن بازی های المپیک ۱۹۹۲ در اسپانیا تصمیم گرفتند اسکله بارسلونا را مرمت کنند و توسعه دوباره دهند و پروژه چند منظوری ۹۰۰ میلیون دلاری در سال ۱۹۹۷ آغاز شد (یک فضای عمومی اصلی با طرح توسعه ۱۰ ساله). سومین پارک بزرگ در بارسلونا بعد از پارک گوئل و پارک ولاسیوتادلا پارک Diagonal mar park است که در پشت ساختمانهای صنعتی منکوب شده و خط راه آهنی در کنار سواحل دریای مدیترانه است واقع شده است. سایتی که پارک در آن بنا شد اولین میدان فرهنگی است که در سال ۲۰۰۲ بدست گرفته شد و با مناظراتی موضوع نمایشگاهها و فستیوالهای هنر قرار گرفت. به وسیله میزبانی المپیک این پارک به بارسلونا یک شانس برای باز زندهسازی قسمتهای فرسوده از زیر بنای شهر داد. نیمی از ۸۴ طرح توسعه چند منظوره را به فضای بار اختصاص دارنـــد که شامـــــل ۳۴ پارک Diagonal mar park است که در سپتامبر ۲۰۰۲ افتتاح شد. این تــوسعه به علاوه گسترش Diagonal Avenida و قرارگیری یک دسترسی مستقیم از محوطه های مجاور به دریای مدیترانه توسعه ۵ پروژه مسکونی است که ۱۴۰۰ واحد در ۱۵ساختمان ، سه هتل با ۹۵۰ اتاق ، برجهای اداری که جمعا ۳۲۰۲،۶۱۳ و یک مرکز خرده فروشی که بیش از یک میلیون مساحت دارد را شامل می شود. ایده طراحی ایده این طراحی، ارتباط محوطه با صدها هزار ساکنین آن با دریای مدیترانه به وسیله این پارک بوده. پارک Diagonal mar park به عنوان یک دروازه روبه دریای برای بازدیدکنندگان و محلیان مورد استفاده قرار میگیرد. این پارک یک پارک شهری تیپیکال با درختان و چمنهای تازه و گلهای رنگین نیست. معمار این پارک آن را به عنوان یک فضای باز که عملکرد میدان دارد طراحی کرده و یک دروازه بین دریای مدیترانه و شهر است. دیدگاه این است که در واقع این پارک مانند درختی است که در کنار دریای مدیترانه روییده و شاخه های آن منشعب شده به سمت شبکه شطرنجی شهر است . تنه درخت به طور مستقیم از میان پارک می گذرد و به وسیله پل عابر پیاده که از Ronad litoral عبور میکند به دریا متصل میشود. شاخ های آن یک سری مسیرهای پیاده روی و حاشیه تفریحی است که با مسیرهای منحنی، پارک را به قسمتهای متفاوت و مجزا تقسیم کرده. این پارک مانند درختی است که در کنار دریای مدیترانه روییده و شاخه های آن منشعب شده به سمت شبکه شطرنجی شهر است. تنه درخت به طور مستقیم از میان پارک می گذرد. تحلیل پارک کاربریها و المان به کار رفته در پارک: این پارک شامل زمینهای بازی، یک آبشار ، نواحی سایه گیر برای نشستن، کاربری های ورزشی و کافی شاپ رو باز، آب نماها ،آبفشان ها ونظرگاه هایی که در اطراف یک دریاچه بزرگ گرد هم آمده اند می باشد و به وسیله مسیری به دریا منتهی میشوند و از دید پلانی مانند یک فرش انتزاعی دیده میشود. این پارک شامل سه دریاچه، راه عابر پیاده سایه انداز که به وسیله پرگولاهایی به ارتفاع ۱۲m سایه اندازی می کنند ، مسیر اسکیت و دوچرخه ، سه محوطه بازی کودکان ، ناحیه پیاده روی سگ ها ،آمفی تئاتری که میزبان ۳۲۰۰ نفر است و توانایی پذیرش کنفرانسهای بزرگ در جنوب اروپا را دارد شامل می شود. این پارک با هتل ، خرده فروشی، خانه های مسکونی و ادارات که ۱۵ بلوک شهری را به طور یکسان پوشش می دهد ترکیب شده است . ناحیه وسیع بازسازی شده که به میزهای پینگ پنگ ،حیاطهای بسکتبال و میدان فوتبال اختصاص یافته فرصت زیادی را برای رشد ورزشکاران تازه کار فراهم می کند و میدان جنگی است برای تیم های کهنه کار. بچه ها محوطه بازی خوبی دارند . برای سنین زیر ۶ سال تاب ها، سرسره ها برای سرخوردن و وسایل موسیقی وجود دارد که همه آنها از مصالح طبیعی که با گیاهان رنگین پارک ترکیب شده ساخته شده اند. معماری سبز و توسعه پایدار اکولوژی نقش موثر و مفیدی را در طراحی پارک ایفا میکند. در حقیقت Diagonal mar park نتیجه اولین توافق پایدار بخش خصوصی و دولتی در اسپانیا بین Hines و شهرداری بارسلونا است. Hines گروهی را مامور به تهیه گزارشی از پایداری محیط در انگلستان و کاتالان در اسپانیا کرد. این گزارش اهداف توسعه پایدار مانند تعادل انسانی و منابع طبیعی ،احترام به سیستمهای طبیعی مستقل، احترام به تنوع فرهنگی و زیستی ،بالا بردن تساوی حقوق اجتماعی و توسعه ی اقتصادی ،تعادل بین نیازهای بلند مدت و کوتاه مدت و نگهداری از منابع طبیعی به منظور استفاده در طراحی پارک را بیان می کند. در حالی که کیفیتهای معماری و زیبایی شناسانه Diagonal mar park مورد منازعه قرار گرفته و با وجود کمی شک و تردید در استفاده از طبیعت و به جریان انداختن منابع طبیعی در این پارک ، ازدواج بین مصالح و تکنولوژی مدرن را می بینیم که پارک را به عنوان یک نمونه عالی از توسعه پایدار معرفی می کند. . مواردی از توسعه ی پایدار که در پارک به کار رفته به قرار زیر می باشد: • برای مقابله با باد ملایمی که از سمت دریا می آید و تبدیل به تونل باد می شود نخلهای بزرگ آفریقایی را در ورودی پارک قرار دارند که باد را می شکند و از نیروی کشسانی کمی که در پارک وجود دارد محافظت می کند. • بسیاری از مکانهای سایت که سابق به عنوان محلهای دفع زباله بوده، در حال حاضر، کمک به به وجود آوردن نماها و تپه های مصنوعی می کند که به پارک حس پایداری و جنبش و تحرک میدهد. • مسیرها از مصالح متخلخل ساخته شده اند فرسایش در اثر سیلابها و احتیاجات به آبیاری مجدد را به حداقل می رساند. • استفاده طبیعی از گونه گیاهان مقاوم مانند درخت کتان مدیترانه ای و درخت اوکالیپتوس و… • اصول توسعه پایدار دور برجهای مسکونی که پیرامون برج مستقرند هم به کار گرفته شده است. این برجها طوری مستقر شده اند که باعث بهینه سازی نور خورشید در طول زمستان و سیرکولاسیون هوا در طول تابستان می شوند. و به کاهش و صرف انرژی کمک می کند. برج های شامل سیستم جمع آوری آب باران برای آبیاری باغها و تابلوی خورشیدی برای گرمایش استخرها است. نتایجی که اهداف توسعه پایدار در طراحی پارک دنبال می کند به شرح زیر است: • سنگفرشهای متخلخلی که باعث به حداقل رساندن فرسایش سیلاب ها می شوند. • استفاده از گیاهان بومی خاص با آبیاری کم و کاربری ضد آفت. • آب نماهای زمانبندی شده و آبفشانهای کوچکتری که در یک فشار کمتری آب را پودر می کنند. • سیستم آبیاری که آب را از دریاچه پارک تامین می کند. • قرارگیری نواحی مرطوب در اطراف دریاچه برای تصفیه سیلابها. • دریاچه ۲متر پائین تر از سطح آب قرار دارد تا آبهای سطحی منبع تغذیه ی آب دریاچه شود. • کناره دریاچه با سطح رویی خاک محافظت می شود. • خاک بازیافت شده از مصالح حفاری که دوباره در توسعه Diagonal mar park استفاده شده است. • هرس چمن و دیگر محصولات گیاهی کشاورزی با هم آمیخته خواهد شد. نتیجه در واقع این پارک در چارچوب سبک شاخص و خاصی نیست ، و به بهره گیری از سبک های گذشته می پردازد. اغلب مؤلفه های این پارک را مؤلفه های خاصی شکل می دهد. زمینه گرایی و توسعه پایدار رویکرد هایی است که بر این پارک حاکم است. فرم نقش اساسی در این پارک بازی نمی کند، در واقع این پارک به روش رویکرد گرایانه طراحی شده است. یکی از منابع روش رویکرد گرایانه توسعه پایدار است. اکولوژی نقش مؤثر و مفیدی در این پارک ایفا میکند. اهداف توسعه پایدار مانند تعادل منابع انسانی و طبیعی ، حفاظت از انرژی ، کاهش استفاده از منابع جدید در این پارک مد نظر قرار گرفته است. ما در این پارک شاهد تلفیق کاربری ها با فضای ساخته شده هستیم.اجزای این پارک که شامل مراکز اداری و تجاری و برجهای مسکونی ایست چنان با پارک تلفیق شده اندکه گویی این پارک محوطه سازی است برای برج ها. پارک جدا از مجتمع مسکونی و مراکز اداری تجاری طراحی نشده ، اما در کل این پارک در مواردی به خوبی جوابگوی نیازهای مردم نیست و با شکست روبروست. همخوانی پارک با محیطی که مردم در آن زندگی می کنند رعایت نشده است.فرهنگ و اجتماع این سرزمین در این پارک مورد بی توجهی واقع شده است . این پارک به علت مجلل بودن و زندگی اشرافی که بر مردم تحمیل می کند مورد انتقاد قرار گرفته است. ما در این پارک به حس وحدت نمی رسیم و این امر باعث پراکندگی کاربران آن مکان می شود این یک دستاوردی است که انرژی و پول زیادی برایش صرف شده و هیچ فضایی که پتانسیلی که یک زندگی را در خود شکل دهد و یا به سادگی انرژی زیادی را جذب کند ندارد.
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1391ساعت 22:58  توسط حسن حضرت قلی وند  |